View from the backseat
11.09.2011 tot 15.10.2011

De kunstenaar wandelt door het landschap en strooit zijn schaduw in de rondte. En daar een foto van. Kasten van karton, beestenvellen en vazen, een terrarium. Stukje voor stukje aan elkaar geniet. Keramiek uit platen klei welke op karton zijn uitgerold of in dozen zijn geboetseerd en uitgestookt. De verbazing van de maker die de dingen ziet groeien en geprikkeld raakt om verder te gaan; rijden door een landschap, fantaseren over waar je nu eigenlijk bent en wat je nu eigenlijk ziet, waar de dingen je aan doen denken.

Stel je voor je zit in de auto, achterin, je hoeft niet op de weg te letten, dat doet de chauffeur immers, jij
bent vrij om te kijken en te dromen, je verwondert je over wat er zoal langskomt in je blikveld, je vraagt je weinig af.

Dit is misschien een mooie metafoor om het werk en vooral de werkwijze van Couzijn van Leeuwen te beschrijven. Hij neemt de wereld waar, dingen die andere mensen misschien minder belangrijk vinden, of als vanzelfsprekend ervaren. En dat kan van alles zijn; een schaduw op de grond,een bananenschil op de stoep, een kartonnen doos ingezakt door de regen. Deze indrukken worden meegenomen, soms letterlijk, maar
vaker nemen ze een plaatsje in ergens in zijn hoofd of misschien iets lager en blijven daar wat hangen omdat ze ergens aan haken. Vervolgens worden ze onderzocht en bekeken, verkleind of vergroot.

Soms is het niet nodig om iets aan die indruk te veranderen, de schaduw blijft de schaduw van de fotograaf, maar de fotograaf wandelt door het landschap en strooit zijn schaduw in de rondte.en daar komt een foto van. En dan gebeurt het wonderlijke; de fotograaf bemerkt dat juist in het donkere gedeelte van de foto, de schaduw dus, de detaillering het sterkste is. De schaduw isoleert de buitenwereld en schept de
contour van een mens. De schaduw kapselt zijn omgeving in, je weet wat je ziet; de weerspiegeling van de bomen de luchten,maar toch ook weer niet. Alles wordt samengeperst,maar kunnen laag voor laag benoemd en losgetrokken worden. De kunstenaar is waarnemer, maar tegelijkertijd schepper van zijn eigen werkelijkheid.

Exposerende kunstenaars